Erdal Noyan

Hüzün Arefeleri

Yalnızdır, yalnızlığını taşır gittiği yerlere. Sivri bir demirin soğuk tehdidindedir yüreği. O yüzden üşür hep. Sonraki hüznün arefesidir her gün. Hüzünlüdür çünkü günler tenhalık getiriyor, tek başınalığa götürüyor yollar. Hüzünlüdür çünkü yüreğini dinler. Sever tekrarlamayı İlhami Çiçek’in dizesini: “Yalnız hüznü…

Gelmesen

Olmadık zamanda gelirsin Sen hep böyle Beklenmediğini bilirsin Kafamdan bulanıklığı atmışım Alışmışım yokluğuna Durgun renklerle uyuşmuşum Birden gelirsin Sen hep böyle Rahatlığı siler gidersin.