Yokuş
İçimde ufacık Bir çocuk İçimde bir göçmen kuş Biliyorum içim yokuş
İçimde ufacık Bir çocuk İçimde bir göçmen kuş Biliyorum içim yokuş
Ebu Ammar’ın yetimlerine başın sağolsun kardeşim dilim tutulur, konuşamam taziyesinde bir babanın, ağlayamam solgun anılar tazelenir gözden geçirilir maskeler, dayanamam “ölüm hak, miras helal” doğrudur ölmeden başlarsa taksim vasiyet yırtılırsa okunmadan ne buyrulur? toprak bulamazsan kardeşim babanı gönüllere göm gönül…
Klasik şiirimizde birçok şairin, bir gazeli ‘tuhfe gazel’ diye isimlendirdiğini ve kendi şiir söyleme biçiminden ‘nev-tarz’ diye söz ettiğini görürüz. Şair yenilik, orijinallik peşindedir. Bu hem bir temenni, hem de meydan okumadır. Ancak tamamen garip ve alışılmadık bir eser ortaya…
Seni seviyorum. Bu, seni mülk edindiğim ya da mülk edinmek istediğim anlamına gelmiyor. Senin mülkün olduğum ya da bunu istediğim anlamına da gelmiyor. Seni sevmekle hürriyetimin niteliğinin değiştiği yalan değil, yanlış da değil. Yine de seninle özdeşleştiğim ya da senin…