Kenarında kırmızı noktayla canlandırılan bir şark filmiydi bu. Ekranın butonuna kimin bastığını anlayamayan baba, devasa ekranını kapatamadığı için dünyanın, çocuğun gözlerini kapadı zayıflamış elleriyle. O kadar zayıftı ki parmakları, her şey görünüyordu aralarından. Çocuk her şeyi gördü. Kırmızının moda olduğu…
Ben öldüm. 17 kasım günü ikindi üzeri, geniş asfalt yolun kaldırımında giderken hem de. “Hooop” diye bir ses duydum önce.Arkama bakacaktım ki ensemde kalın bir tomruk hissettim. Küçük, çok küçük bir sızıydı duyduğum; eskilerin pire ısırığı dediği cinsten. Daha da…
Herkes onun bu kadar güzel halı yıkayışını, kapıları, duvarları kendi evine aitmiş gibi canı yürekten silişini seviyordu. İtaatli ve güzel sesliydi; hem de geniş omuzlu, uzun boylu, atletik yapılı… Bir temizlikçi kadındı Zeliha. Eşi tarafından akrabamız da olurdu. Tüm temizlikçi…
Her şeyimle sokulmuştum buraya,bir daha çıkmamacasına.Bir böcek; evin ortasında, sokak ortasında, dünyanın ortasında nasıl savunmasız kalakalıyorsa başını sokacak kadar da olsa bir küçük taş arası bulana dek; ben de annemlerin yaşadığı minik kuytu yere gelene kadar, öyle hissettim insanların arasında…
‘Eşini gaip eyleyen bir kuş gibi kar…’ C. Şahabettin Saçlarının bir parçasıymış gibi duruyordu kar taneleri. Öylesine doğal ve ışıl ışıl. Simsiyah saçlarının, hatta içinde iki küçük yıldıza rastladığım gözlerinin de bir parçasıymış gibi. Oysa kardan korkar gibi bir hâli…