Mahmut Sait Celayir

Sıra Numarası

Kafesinden kaçan kuşu kimse fark etmedi. Bahardan artakalan güze tünediğini, sesini tam göğe adayacakken karnına saplanan acıyı görmedi hiç kimse. Sersemledi kuş, bir kadının peçesi düştü. Toprağı bulandırdı bakışları, savaş sonrasını taşıyan esmer yüzü dalgalandı bir çocuğun. Gagasındaki çığlığı bastıran yağmur, bir ressamın…

Yol Düşünceleri / Sanrılar

(Gûşe-i Uzlet ve Müberra Msh’e teşekkürler…) – bab: konya “bir şehri terk etmek, yazgısına ortak olmak demektir.” “Yol şimdi, bozkırın anlaşılmayan güzelliğine emanet. Coğrafyanın kudurmuş sarılığına rağmen bir dua dilimde: “ey çıkışını intizarıyla büyülen sema ışıltısı, kapının tokmağını yeniden çalacağımı…