Konuşmak, insanın özel bir gerekçesi olmadığı sürece diğer uzuvları gibi bir parçası olarak düşünülebilir. Yaygın olarak söylenen ve son zamanların dillere pelesenk olmuş sözü aslında bir yönüyle bir gerçeğe işaret eder; “ağzı olan konuşuyor”. Konuşmanın tabiatı üzerine yoğunlaşınca işin gerçekten…
Evet, “Önce söz vardı.” Şimdi daha çok var… Peki, “Söz nedir öyleyse?..” Böyle bitmişti geçen yazı ve bu sefere kaldığımız yerden devam edelim istedik. Ne dediğimizden çok, ne demek istediğimizi anlatmaya çalışıyoruz zihnimizin işlediği, kelamımızın kaleme dönüştüğü kadarıyla… Ay vaktinde…
Evet, “Önce söz vardı.” Bu metnin yazıldığı dilin, kültür ve medeniyet algısına göre söz, her ne kadar tanımlanmamış olsa da hep vardı ve değerliydi. Söz karşısındaki duruş, sadece yaşanılan durumun göstergesi değil, hayat denilen kişisel ve kişisine göre sınırı çizilebilen…
Hemen herkes bu konudan şikâyet etmekte fakat kimseler konuyla ilgili çözüm üretmemekte, çözüm diye ifade edilen birkaç öneri ise günümüz hayat akışı içinde karşılık bulabilecek niteliğe sahip olamamaktadır. İnsanlar bilgisayar kullanırken, büyük alış veriş merkezlerinde vakit geçirmeye kendileri için bir…
O yıllar başkaydı. Şimdilerde anlatmaya başladığım zaman dinleyenlerin hayretleri karşısında kendimi tarih gibi hissediyorum. Haksız da sayılmazlar, çünkü benim dinleyicilerimin büyük kısmı daha o zaman dünyada değillerdi. Ailede ilk çocuk olanların anne babaları ya yeni tanışmıştı ya da yeni evlenmişlerdi.…
Karar verdim, artık kozamdan çıkacağım. Kozamı seviyorum, kozamı terk etmiyorum. Kimseler yanlışa yormasın, kozamla aramdaki ayrılığı. Koza dediysem başka bir anlama da yormayın. Hani şu ipek böceklerinin içinde yaşadıklarından işte. Herkesin bir kozası vardır da herkes farkında değildir çoğu zaman.…