bir kadının gözlerinde akşamlıyor deniz dalgalar dalgalar çarpıyor kıyılarıma akşam oluyor gün batımı şehrin kirpikleri uzanıyor karanlığa karanlık ki acıdır baldıran zehridir alır yıldızları içine abanır bir de evsizlerin üstünü bir yorgan gibi örter bir kadın darağacında asılı ölü tabutlar…
gecenin soyutlanmış renkleri ilmik ilmik örer imgelerini yüreğimin üstüne uzak düşüncelerle savrulur insan inka mağaralarının resimli dehlizlerinde ürpertiyle açar gözlerini gözleri ışıl ısıldır resimlere renk katar cümbüş olur tarihin en uzak iklimleri sorular sorular vardır tabletler üzerinde çözülmemiş uzanır modern…
Bir aralık Yağmur ıslatıyor akşamı Avuçlarımda kavrulan Hayallerimi Yalnızlığımı Sokak çocuklarının gözyaşlarına Asılıyorum Akşamları Deniz kızıllığı takılıyor oltama Deniz kızlarının düşleri Denizanalarının kutsallığı Takılıyor anılarıma Bir aralık Yağmur ıslatıyor akşamı Avuçlarımda kavrulan Hayallerimi Yalnızlığımı
biraz da Maveraünnehir’den bahset adil Volga kıyılarından kısrak kişnemelerinden kutsal kadınlardan annelerden Mete’nin atından Atilla’nın kılıcından Alpaslan’ın hitabından bahset Biraz da İran’dan Mısır’dan Bizans’tan bahset esmer güzellerinden ehramlardan mumyalardan Musa’dan Kızıldeniz’den İskenderiye kütüphanesinden bilgelerden bilimden bahset İspanya’dan Hindistan’dan Buhara’dan Gırnata…
yağmur ıslatır akşamları bozar büyüsünü aynaların suskundur karanlık kimsesizdir gece sessiz yatağında sen ver elini uzasın içimdeki aydınlık yürüyor üzerime deniz kızları alıp kuşanıyorum seni üzerime yakışıyorsun kaçışıyor seni görünce deniz kızları aşkın külleri kör ediyor gözleri savrulurken arta kalan…
gecenin koyusu aldı göz rengimi gökkuşağı sakladı mısralarımı toprağı avuçladım avuçladım toprağı da rüveyda’nın ağıtları duyuldu buğday başaklarından gelincik kokusu dağların kanayan yamaçları