Esrar Kokulu Yalnızlık
kuşlar vardı mağrur bakışlı eylül akşamlarını izleyen sürgündü ruhumuza sinen esrar kokulu yalnızlıklar meğer dilsiz, sağır ve kendine yabancı bir dünyaya şiirler yazıyormuşuz unutuldun say içinde sürüklenenlerle kırılmış sesinle tutuştur yaban siyahı çığlarımızı yaralı şiirlere soyunan ırmaklara düşecek gözlerimizde ki…