Hikmet Burcunda Bir Şair
fuzuli gibi pür aşka kesmiş yunus kıvamında bir şair attığı her kulaç sevgili’yedir!
fuzuli gibi pür aşka kesmiş yunus kıvamında bir şair attığı her kulaç sevgili’yedir!
t bu giydirilen köynek bu neşter bu bistüri bu yavaş yavaş verilen narkoz damarlarına niçin olacak kalbini sökmek için! t ürk! senden i’yi çıkaracaklar kurup sonra düğün dernek – şerefe! diyecekler çınnn! Çan! şerefene dikkat!
zübeyir kızlara ağabeydi boğdu onu kemeri babam müslüman şamandı! gökte, yerde para! derdi çekti ciğerlerine duman duman kanseri kasırlarda oturası hasan abi hep gül derdi asfaltta ezildi gül desteleri nazir alınması gereken bütün kitapları aldım! demişti tren raylarına ömrünü serdi…
Yürüyor hüznü kurşuni Dallarda yapraklar ölüşüyor Yakası kalkık hüznüyle adam Üşüyor güz ağaçlar cıvıldıyor (Siz inanmayın bakalım) Çığlıklar düşüyor dallardan sarı Bir uyarı Akşama girilmez hüzünsüz
– Orada ölüm seni bekliyor, dedi. – Ama ben oraya gitmek istemiyordum ki… – Hiç kimse gitmek istemiyordu. – Saçmalıyorsun! Ben gidiyorum. – Oraya mı? – Dalga mı geçiyorsun?Bak bu oyunu fazla uzattın! Gidiyorum ben! – Hiçbir yere gidemezsin! Odada…
1 onlar dizelerdir don kişot! yayılmışlar yazıya kökü derin kayadırlar; kan ter içinde sabansın! 2 dolanıp duruyorsun vadi vadi başıboş yatışmaz bir yürekle şuranda gürp gürp atan her şiirin altında görünmez bir karbon var omzunda dizgiciler ve sorumluluk hırkan biziz…