Bir Ayna Kışkırtıyor Beni

Bugün anlıyorum ancak nereye gitmek istediğimi
Gidiyorum bir daha dokunarak ütüsüz sözlerime
Çok yol alıyorum yoruluyor dillenen sessiz mısralar
Yıllardır taşıdığım gök çöküyor kervanımın üzerine

Kasımmış uyandığım sabahların onsuz kıyameti
Bildim aç ve susuz yoksul ve yalnız yürüyorum
Yiğit yenilgilerle koşulan yollardan uzaklaşarak
Düşüyorum kavgaya ki bir ağaç kışkırtıyor beni

Yürek ustasıyım evet dirlik eritebilir sadece dilim
Kimsenin yatmadığı yerlerden kalkarım sabahlara
Ah kalbim hovarda bir tacirin elinde oyalanıyorsun
Düşüyorsun intiharı görmüş küskünlüğüne düşlerin

Sesimden çıkan kuşlar okunaksız el ilanlarında
Kül olmuş aynalar göstermiyor adımların çığlığını
Bu ırmakta boğuluyor gitmelerim hızlıca yürüyorum
Uzanıp yiten sonsuz kırkikindilerin gölgesinde
Yine düştüm ve aynalarda dağıldı bütün yollar