Gölgeler şehrinden her sabah
Seninle uyanır seni ararım sokaklarda
Gece rengi kirpiklerime
Bir damla yağmur düşer hasret adına
Sonra perçinlenen derin bir acı kanar
Hüzün çiçek açtığı yüreğimde.
Tebessümün uzaklaşan ayak sesleriyle
Yalnız uyanırım yine sabaha.
Ama kara bulutlar gezse de üzerimde
Ben bir umudun peşine düşerim
Bir yeşil sevdası sarar yüreğimi
Yağmur olur, güneşlere tutunurum.
Duyarım kokusunu yitik sevdamın
Denizin maviliğine karışmış rengiyle
Dalgalar benim için böylesine coşkulu
Benim için çılgınlığı martıların.
Sonra çiçek açar sabrımın ağacı
Bir hayal göz kırpar bakışlarıma
Ayrılıklar son durağına gelir şehrin.
Son bulur hasreti yalnızlığımın.