Bir çift siyah kurşun mu ıskalıyor, bir çift taze bahar? Namludan çıkan her mermi, elimde patlıyor Felluce! Toprağa düşen narin bedenini, kalbim topluyor Felluce! Ayağını en son bastığın yerde bırakıyorum yüreğimi. Adın dudağımda duadır bilirsin. Bu dünya bitti ama meleklere…
Hani umutlarım diyerek bir martıyı benim ülkeme salıvermiştin ya… Ey çocuk! Senin yüreğin de bilsin bir çocuğun düşlerini diye… Yüreğimde asırlardır saplı, paslı bir bıçağın ucu, martının gövdesine değdi. Kan revan oldu ak güllerin kıskandığı, martının beyazı. Kandan damlalar büyüdü…
Gözlerimin beyazına sakladığım sevgin, önce göğün berrak mavisine karıştı. Bulutlar kollarıyla sarmaladılar ve daha da yükseğe taşıdılar onu. Sonra en yüceye ulaştı, ardından aştı maviliği ve yeniden benim gönlüme yağdı. Tıpkı ılık bir yaz yağmuru gibi… Kanatları tülden ince, gün…
Gölgeler şehrinden her sabah Seninle uyanır seni ararım sokaklarda Gece rengi kirpiklerime Bir damla yağmur düşer hasret adına Sonra perçinlenen derin bir acı kanar Hüzün çiçek açtığı yüreğimde. Tebessümün uzaklaşan ayak sesleriyle Yalnız uyanırım yine sabaha. Ama kara bulutlar gezse…
Önce akşamın alacası toprağın üzerine düştü, sonra karanlık yine geldi serildi yavaş yavaş şehrin suretinin bütün kıvrımlarına. İnsanlar bir bir evlerine doğru çekilince kahvenin önünde, kahvecinin iyice eskidiğinden içeriye almayı düşünmediği o eski, bir çift ahşap sandalye ile bir de…
Gözkapaklarım iyice ağırlaşmaya başladı.Elimdeki kitap beni öylesine içine çekiyor ki, bir türlü cazibesinden kurtaramıyorum kendimi. Hava daha yeni yeni kararıyordu okumaya başladığımda. Şimdi karanlık basmış olsa da, pencereden dışarıya bakmanın gözlerimi dinlendireceğini düşünerek hafifçe aralıyorum perdeyi, dışarıdayalnızca gözlerimi değil, aynı…