Yüzlerimdir yüz oldu kilitledim dünyaya
Gözlerimden göğsüme serptiğim tohumları
Gözlerimden göğsüme düşen tomurcukları
Ey cin, ey tatlı diller konağı.
Düşü terk ettim kendimden
Tırnaklarımı etlerinden
Dişlerimi köklerinden
Ayırdım ağrılarımı tenlerimden
Sularla savundum rüyalarımı
Hayra yor a sen.
Elimle yokladım içimi
Yan yana gidiyormuş seninle.
Düşüp kaldım gerinde
Bir kürek mahkûmu çırağı gibi
Oka yay
Hançere el
Mızrağa bilek oldum
Sesin rüzgara geçmiş, duydum.
Sırtına bindiğim kısrakla değil
Belime sardığım kuşakla değil
Kokladığım dalını baharla değil
Üstüme giydiğim gömlekle buldum
Namlusuz, kılıçsız ve kalkansız
Kararmış bir çift göz, ağrısız
Kana, güze ve sakala durdum.