Sosyal hadiseler, siyasi tartışmalar, ilmi konuların konuşulup tartışıldığı merkezlerin en etkini şüphesiz görsel ve sosyal medyadır. Farklı görüşlerden, farklı anlayış ve birikimlerle alanında uzman olanların hem konuyu, hem toplumu aydınlatmaları ve en ücradaki insanın bundan istifade etmesi teknolojinin bir nimetidir. Bu ve benzeri konulardaki edinimler bir kazanımdır.
Ancak, sınırlı sayıda insan takip etse de sosyal medya ve diğer kitle iletişim araçları kanalıyla zemin ve zaman ayarı olmayan ‘haşiye’ türünden paylaşımlarla kimileri gönderimlerde bulunuyorlar. Parçalara ayrılmış, bölünmüş metinleri, siyak ve sibakına bakmadan paylaşıyor, yorumcu ve beğenicilerde o sosyal platformun gereğince mehazı ve menşeini araştırmadan olumlu ya da olumsuz yorumlar döşeniyorlar. Kimi gönderilerde kadim kültürümüze dair üretilenler, üretenler, yönetenler, hadiseler hakkında ifrat ve tefrite varan paylaşımlar, tespitler ve tenkitler ölçüsüzce yapılıyor.
Bizi eser ilgilendirir, özel hayata dair gel-gitler bizi ilgilendirmez diye, inkar ve ilhad menşeli kaynaklara yönelmek ve yöneltmekte beis görülmezken, İslami kaynakların kimi müelliflerinin hayatına dair kusurlardan hareketle alanın uzmanları tarafından yazılanlar, paylaşılanlar, ilimde objektiflik adına yapılıyor. Oysa dahil oldukları platformun dümenine uyuyorlar. Bu kaynaklarda yer alan kimi metinlerden bir satır alıp, bu gün ki algıya sunarak kahramanlık yaptıklarını sanıyorlar. O günün koşullarında önerilenin, o döneme dair yorumlar olduğunu bildikleri halde kimileri değişmez hüküm gibi, kimileri de kusur gibi takdim ediyorlar.
İdeolojileri, inançları, hayat düsturları farklı olduğu halde, her daim İslam’a saldırmayı, Müslümanların hayatına dair tahfif ve tahkiri marifet sayanlar da, meydanı boş bırakmıyorlar.
Her bireyin kendi düşüncesini ifade etme, yazılanlara dair görüş serdetme hakkı vardır elbette. Ancak, her yazılana muhalefet, her paylaşılana teyid, toptancı kabul ve red, yersiz betimlemelerle kimi oluşum ve eserleri tahkir ve tahfif doğru değil. Bilgisi olmadığı halde; İyi niyetle, kasıtlı olarak veya bilinçsizce yapılan bu paylaşımların altına muhalif veya muvafık olarak notlar düşmek, yönelen ya da yönelten mevkiinde olmak…
Her birey kendi hal ve davranışlarından sorumludur.
Bilgi kirliliğine alet olmamak lazım, el-hak doğru. Milyonların takip etmesi için kadim kültürden cımbızla ayıklamalar yapıp, günah galerisi oluşturma, iyi ve doğru olanların önüne set çekme kime ne fayda sağlar. Halk nezihtir, bilgi sahibi olanları dinler ve inanır. İlim meclislerinde konuşulacak, tartışılacak, gün yüzüne çıkarılacak hususları bir araya gelerek karşılıklı müzakere etmek yerine, sergilemekten neden hoşnut olunuyor?
Kaybedilen nedir? Kazanılan nedir? Zamanı hor kullanmanın, bilinen ya da bilinmeyen şeyler hakkında hüsn-ü zan ya da suizanda bulunmanın vicdani bir sorumluluğu yok mu? Kimi metinlerden, konuşmalardan alıntılar yaparak kafa karışıklığına mı sebep olunuyor, yoksa doğru yönlendirmeler mi yapılıyor, bir sorgulamak lazım.
Sosyal medyanın sağladığı imkânları kullanırken kaybedilen ve kazanılanın hesabını yapmak gerekir. Yukarıda zikrettiğimiz gibi harcanan ve hor kullanılan bir zaman dilimi mi, yoksa bilgi hazinemize katkı sağlayan bir kulvar mı?
Teknolojinin, dolayısıyla kitle iletişiminin sağladığı bu imkan doğru kullanıldığında elbette faydalı ve zaman harcama makinesi olmaz. Hangi araç kullanılırsa kullanılsın, her bireyin kendi geliştirdiği ve kendine uyarladığı bir kriteri olmalıdır. Bebekler ve en yaşlıların dahil olduğu ve gerekli- gereksiz zaman harcadığı bu platformlarda ortalama altı-yedi saat vakit geçirildiği ifade edilmektedir. Dijital medya nasıl kullanılmalı diye okullarda ders, alanında uzman olanlar tarafından makaleler, eserler yazılmaktadır. Etkisi nedir, onu da araştırmak lazım.
Uzağa gitmeyelim, ne varsa kendimizde arayalım. Şikâyet makamı değil, mümin olarak üzerimize düşeni yapalım.
Üstad Necip Fazıl’ı rahmetle anarak.
Ölçü
“Müjdecim, kurtarıcım, efendim, Peygamberim
Sana uymayan ölçü hayat olsa teperim”
Ay Vakti
