Bu tedirgin karanlıkta
Avuçlarım ıslak
Kan-ter içindeyim
Seni düşünüyorum
Bedrettin Cömert
1.
bana,bir sevmenin
nasıl bir sevmek olduğunu anlat
efendim!
Kuruyan yanlarımı tutuşturan cemre düştüğünde yüreğime
Mayıstı…
Çok şey değildi yüreğimin istediği kaderden
Görüyordun beni, boynum büküktü her akşam
Vücuduma düşen çağrının sesine uyarak,
İçimdeki karanlığı ve boşluktaki sesimi alıp giderken
Ağlıyordum…
Kabuk bağlamıştı tenim
İçimde sarkan sözlerin küllenen izlerinde
Mesela, damarımda pıhtılaşan sesimde
Daralan kemiğimdeki bıçak sızısında
Felç olan tedirgin sokaklarımda
Tenimde dolaşan şehrin kalabalık balkonlarında
O gelince duruyordu bütün fısıltılar
Yapayalnız ve kudretli bir yabancı gibiydim efendim
Sessizlik mutlaka onun diline yakışıyordu en çok
Tenimdeki ateş kanıttı, kolumda parlayan damar
Göğsümde burgu burgu çarpan yürek, sevmeme…
Gizli bir iz kalıyordu dokunduğu her yerde
Gülüşündeki çağrıya uyan dilim çaresiz
Köz taşıyordu parmaklarım günün her saati
Kaskatı kesiliyordu takvim
Kadrana tünemiş yelkovan billur sabrımı işliyordu
Soluk mavi bir yağmur ıslatıyordu yanağımdaki gelincikleri…