yaşamak
alnımda çizelge
uzak duruşlara yakın koğuşlanma
durağı
bir kriz düşmesi benim ülkem
bir uzak kalış, bir yok oluş, bir ihanet
kuşağı
ağlayan bir çocuk var desem…
bir de pek çok ölen…
anneler gökyüzü kadar geniş
çocuklar yıldızlar kadar aydın
ölüm güneş gibi her evde
ateş bulut gibi tepemizde
korku rüzgar gibi bizi yoklayan
birsen kaldın sığınağım
içimdeki tutanağım
yüreğimde
gizli gizli dualarım…

Bu yazıyı paylaşın