uyandığımda
eskimiş takvim yaprakları
ve paslı süngülerin kesikleri vardı
ellerimde kollarımda
uzun bir rüya gördüm,
hiç bitmeyen bir bahar sarmıştı her yanı
gözlerimde kavruk bir mutluluk,
adresim diyar-ı masal kaf dağı
anarak eskittiğim kelimeler tazeymiş
çiğ düşmemiş düşlerime
ölüm geri almamış henüz hayatı
lakin
ağunun nefesi hep ensemde
biliyordum kana keseceğini bir gün bu rüyayı
tanrım anlatamam bundan fazla
dilim taşımaz bu ağırlığı
/tek bildiğim/uyandığımda
ellerimde ve kollarımda
eskimiş takvim yaprakları
ve paslı süngülerin kesikleri vardı