gurbet kokan mektuplar bitti
güveyinin serçe parmağına yakılan kına
gözyaşını yüreğine silen yâr
sevgili kokan mendiller bitti
yaşmağının ardından bakan kara gözler
sevdiğini kirpiklerinden kıskanan yâr
gül kokan gülüşler bitti
adını duyunca doğrulan sultanlar
ayakizini başına tac eden yâr
yağmurla konuşan gözler bitti
tövbe sularında kalbini döven derviş
çekiç sesiyle aşka gelip dönen yâr