-ışığa serilen kent-
dön dökülsün yapraklar
göğsümüze alalım güzü
gök çekilsin oradan
bağrımıza hiç değer mi bahar
serin ateşler içinde yaz
seyrederiz ışıklar altında
bir sarı bakar yüzümüze
bir sarı tutar nabzını gönlümüzün
renkleri
dağ omurgalı ünlüler
oturur ortasına sözün
frigya kaçkını gece olur gün
düz yolumuzu çevirir onca yıldızlar
döndüremez ay susuzluğumuzu
karanlığa sevdalanır bahtımız
ne yana bakarsak
çözülür karası gözümüzün
denkleri
dur durulsun suları zamanın
tırnakları erir ömrün
bileklerimizde
ölüm
caddeler geçilmez ışıktan nehir
ışıklar içinde köpürür şehir