yürek aşktan el alır seherde
erbain kokuları sürünür dervişler
füsus okuyan dudaklar hikmetle güllenip
gözyaşı nasıl iner sevgilinin yanaklarından
ırmak dağlardan tutuna tutuna denizlere
yağmur bulutların eteğinden asılıp
bilirsin güneş ağzını kanatıp gider akşamın
keder yürür kalbin hüzne batan bordalarında
deniz diplerinde sessizlik yosun tutup
minareler ezan sesiyle yürür göklerde
gece kehribar kirpikler gözyaşı alın secde
sevgilinin yüzü aya tutunup