Kalbimi yalayan gül alevinden
Silinmez izler kalır.
Gökte bulutla oynayan çocuk
Öksesine yıldız çakan melek kalır.
Akşamüstüler ki, çöker kıyıya
Toplanmış halatlar yığılmış zincirler kalır.
Dağılırken yapraklar saçlarından
Denize atılmış çelenk kalır.
Duvarda gölgeler öyle ıpıssız
Hücremde kırık bir ekmek
Ve bir kuru ağaç kalır.
Dersen ki her şey geçer inanmam
Günler geçer geçer üstüne sesler kalır.
Uçsuz bir dinleyişle dinle
Üstlen çöllerdeki rahmeti
Ey gürleyen yalnızlığım yolumu gözleyen
Toprağa girdiğim vakit bil ki
Uğultulu derinliklerin kalır.
Duy unutuş rüzgarlarının
Açtığı son kapıyım ben
Çekilince kalbimin suları
Geriye senden başka ne kalır
