Kısa Şiir
bir vurdum duymazlık sokakta, pazardasaati saatine kurulmuş gidiyor. Tezgâhta:ayva ‘sarıyım’ demiyor.dese de bir iftar vakti değil kafiye üstüne kafiye gelmiyor…
88 – 89. Sayı / Ocak – Şubat 2008
Kayıp
çöl bastım bedevi gövdemerecmedilmiş bir akşamdıizlerini silebilmek içingeçmişin kızgın benizli kumlardayorgun bir coğrafya tenimtenha bir yer bulamıyorum aynalardaiçim de kalabalık…
Kar Siyah Yağar
kırık bir cep aynasına bakıp bakıpsaçlarını ıslatan delikanlınıniçinde bir aşk hışırdar yaşmaklı bir kız gibi yürür hüzünkaranlık gecenin koynuna girerkar…
İflah Olmak
Ey gökyüzündeki ebem kuşağına kanat çırpmak isteyen yürekler, asumanda gördüğünüzü gökkuşağı mı sandınız? Yoksa Ali Kuşçu’nun güvercinleri mi? Ali Kuşçu’yu…
Güzelliğin Dayatması
Yazılmak için yalvaran hiçbir konu, doğal cazibesini yitirmeksizin vücut bulmaz. Yazmak zorunda kaldığımız zamanları ne kalemimiz, ne de biz hatırlamak…
Gül Maviydi
Kaç gecenin imanını solukladı maviyle. Mecnun’un sözündeki Leyla’ydı o. Ona bakan, nurdan bir aydınlığa bakardı sanki. Gözleri kömür karası değildi…