Bahar mı geliyor ne
Karıncalar pür telaş
Türlü rayihalar fışkırıyor arzdan
Menekşelerin intiharıdır bu
Bilmediğim bir dilde türküler söylüyor gök
Kayıkçıların umutsuz kürekleri kıyılarda
Serçeler sabahı haber veriyor
Budanmış bir servi gibi yalnızlık
Avuçlarım buruşuk
Ruhum askıda
Sessizce yürüyor kanıma keder
Zaman uğunuyor hep
Ortadoğu kırmızı aktıkça
Karanlığa karışıyor kalabalıklar
Hüznünü setredip geçiyor babalar
Beni Yakub eyleyen
Rabbidir Meryem’in