Yavuz Sultan Selim İçin
| Neylesin görünmeyen bir güneşle tutulan Uğultulu rüyalar ortasında simsiyah Gülücükler dağıtan bir yalnızlık gibiyim Neylesin bir hayalin yurdunda unutulan Aynalara bakarak adını mı söylesin Bir baharı koparıp yüreğinden ansızın Kehanetle bırakıp bir çölün kollarına Yürüsün mü gecenin tenhasına, neylesin Kendi kalbi titriyor kendi avuçlarında Felek hiç bilmediği bir ceylan bakışlının Sesinde bir köleye prangalar vuruyor Kim bilir hangi sultan gezinmiş burçlarında Korku bir ırmak mıdır, akar düşlerimizden Şaşkınlık damla damla eriyen buzdağı mı Ufuk hangi vadiyle buluşur ki kıyıda Kıskanır okyanuslar nice esrarı bizden Bir Sinan yüreğinin nazenin parmakları Örüyor en muhteşem sarayını sevginin Sadakatin sabrı mor, vefanın hüznü beyaz Birer birer acıya gömüyor ırmakları Şimdi kim bir sureti gönlüme ram eylesin Hangi dağın ardında bulayım yitiğimi Görmediği bir yüzün mahur çizgilerinde Kırılgan bir aynaya mahkûm olan, neylesin |