Zaman vardı salkım söğütlerin sokaklara değdiği yerde
Bilseydim bi kapı aralığında zamanın beni karşılayacağını
Önceden kimse söylemedi bunu aynı yüzlerin üzerinden geçen
Edith Piafh ‘ın sesi, plakta gizli. Geriye döndüğümüz her şey gibi
Ses ağırlaşır…Ağabeylerinin yanında sesini arayan küçük çocuk
Her şey vardı baştan beri olsa olsa kelimelerle insanlar çıkardı
Türkçe sözlüklerine dair bi iz yok askerlerin iç cebinde belki de
Bundan gidildiği gibi dönülmüyordu hiç bi yoldan hiç söylenmemiş
Gibi yeni baştan nasıl şekillenir şarkılar hiç söylenmemiş
Söylenmemiş olan her şey şarkılarındı
Mağaralar derinliğince vardı kara bi delikti varlığınca dağlar… henüz
Açılmamış bi mağara sıkıntısında; bi dağ geniş alanlar bulsa da yetim
Kendi dışında yoksa hınzırca gülümseyerek bakmazdı hiç bi kuş gökyüzüne
Deniz kaç zamandır kendini yıkayamadı balıklarındı at kestanelerinin
Kayıklarındı Edie Piyaf ‘ın sesi Edith Piafh ‘ındı
Zaman vardı salkım söğütlerin sokaklara değdiği yerde
Bunu hiç ummazdım zaten anlamadım; herkes insanken nasıl ayırt edildi
Düşmanlar balıkları denizler öldürür dağlar mağaraları kuşlar gökyüzünü
Ses öldürür bi vakit birbirimizi salkım saçak söğüdün sokaklara değdiği
Zaman salkım saçak söğüdün zamanıydı
Oysaki; şimdi usulca pikabın ucundaki iğnede çocuklar
Plaktaki ses Edith Piafh