Çocuklar tepeden yuvarlanırlar
Çekerler kılıçlarını servilere karşı
Beyaz bir gökkuşağıdır onların                               
rüyaları

Ben de bir vakitler oturmuştum bir
tepeye
Kara bir tren ovayı teğetliyordu
Düşlerim birikiyordu esrik
sandukalarda

Boylu boyunca uzanıyordu bir ölü
Sürükleniyordu kıyıya kadırgalar
Şimdi yüzüm nerede kırık aynalar

Bu yazıyı paylaşın