Pus
Çocuklar tepeden yuvarlanırlar Çekerler kılıçlarını servilere karşı Beyaz bir gökkuşağıdır onların rüyaları Ben de bir vakitler oturmuştum bir tepeye Kara bir tren ovayı teğetliyordu Düşlerim birikiyordu esrik sandukalarda Boylu boyunca uzanıyordu bir ölü Sürükleniyordu kıyıya kadırgalar Şimdi yüzüm nerede kırık…