– şair; limon satan bir saralıdır
tablasının başında yakalanır nöbete-
mavi bir koy
ellerimde ağaran zamanı bekler
adımlarımı sakınarak geldim
kapına geldim
sevgili derdim
yutkunan bir ezgiyle
ıslamış şiirlerle
ve buğulu bir yüzle yaşadım
utandım, usandım sensizlikten
kapına geldim
çocukların saçlarını
kardelenleri, lâleleri
kalbimin ağrılarını birde
incinmiş göz yaşımla suladım
yolunda olmaya/ölmeye geldim
utanarak bencil korkularımdan
alnından yara almış
ve
heveslerinden utandırılmış bir çocuk misli
yapamadım kaygından uzak
utandım aşklarımdan
aşkı’na geldim
çok bilinenli kavşaklardan
tam zamanında başlayan sevdalardan
hep beklenen yağmurlardan
vazgeçtim/yıldım
fırtınanda savrulmaya geldim
bütün gelmelerimi berkitip
gönenmiş aşkları yarım bıraktım
tuhaf bir esrimenin hidâyetinde
eksilmiş yüzümle
çatlamış kalbimle
kalbimin özsuyundan sunmaya geldim…