Pembe güller gibiyken zaman
Gözlerindeki damlayı bırak
Yapayalnızken geceyi del ve geç
İncecik bir yağmura tutulmuşsan eğer
Bırakıver kendini şehrin sokaklarına
Sonra arınmış bir adam gibi bütün tuzaklardan
Özgürlüğün kollarında kal
Şimdi bir artık zaman bahçesindeyim
Leylaklara sinmiş kokuna geldim
Kim bilir belki de ömrümün sonuna geldim
