| yükünü attığın yer kalbinden çok uzakta çok uzakta dalgaların sürüklediği deniz ağzı bir kuş lekesi, göğsü kurumuş kilden ilk yemini hayatın gömülüyor kefensiz çok uzakta dalgaların sürüklediği deniz gemiciler palamarı açıkta çözüyorlar biliyorlar uzundur yaşlı suların sesi kesik şarkılarını affetmez asla rüzgâr gemiciler palamarı açıkta çözüyorlar çünkü elleri bağlar gülden ağır bir korku biri varmadan daha ölür bir ötekisi hiçbir kuş söyleyemez hanidir yolun ucu çünkü elleri bağlar gülden ağır bir korku gül ağrısı sırtından kayar bir pıçak gibi kan oluğu yekpare kelimeden oyulmuş şubattır, saplayacak, kaçırma gözlerini gül ağrısı sırtından kayar bir pıçak gibi maviyle adı çıkmış güzelliğin uzakta bir nar, yana yakıla, hem yanıp hem yakacak ahit vermiş bekliyor kaderin bordasında |
