Gözlerine bir müfreze pusu kurmazdan evvel
Çığırdığım türkülerde adın geçmiyor diye
Yeniliyorum diye daim her yaprak dökümünde
Kanardım, kanamak ağulu bir simya mı
Sormalı derdim onu yedi dağın bilgesine
/Yedi dağın, bilgesi bana kervankıranı anlat
O ifrit sokakların açıldığı dehlizi
Hangi şal ısıtabilir üşümüş omuzları
Geceye el tutanlar güneşi hakeder mi/
Bir ben varmışım meğer yağmurun duldasında
Böyle bir hayli mahzun durup da dinlemekten
Kavuklu mezar taşlarından ürperen kelimeyi
Bir ben yazgımı sevmiş ve amenna demişim
Bir kanlı telek olup göreni ağlatmaya
Dedemin suyu için saçlarımı yakmaya
Söz tutulunca sevda masmavi bir kundakta
Tuttu en düstursuz yerinden yüreğimi
Yedi dağın bilgesi doğruldu tam burada
Kangren olmazsa hayat aşka ziyandır dedi.
Yedi dağın bilgesi doğruldu tam burada
Kangren olmazsa hayat aşka ziyandır dedi.