Araba farında ancak
Işır
Gece, karanlıkta odam
Ziyanı yok
çünkü ben
Egzoz dumanında boğulmam
Bizi de yutacakmış şu
Arsız maddiyat
Elinden geleni ardına komasın
Hadi
Ben bundan asla
Yakınmam
Viyadükler…
Şehirlerarası yolların
“Baba” isimli kahramanları
Eskiden
Dağları, tepeleri birbirine ularken
Öğrendim ki siz de göçmüşsünüz şehre.
Üzerlerinize saçtığım
Yolluk, neşeli notaları
Haram ediyorum tek tek
Bana kastınız ne?
Etekleriniz ahalisini
Utanmadınız mı tıkarken
Körüklü otobüslere?
Ama şunu bilin ki
-Pes, demem
Parlak camlı gökdelenlerle işbirliği de
etseniz
Anadolu töresini çamurla da örtseniz
Beni ayaklarınıza mahkum da etseniz
ben
Eksoz dumanında boğulmam
Beni boğsa boğsa
Af dileyememek boğar
Güvenememek güvenilesi Kudrete
Acıyamamak, üzülememek kendime
Beni boğsa boğsa
Sığınamamak boğar ölüme