Sevim Zehra Can

Damla/ Billur

Ete kemiğe sığamadı Muhabbet Yanarak Dönerek Ateş beslenerek Damlaya durdu Şiarıdır göğermek Rahmet Yağarak Süzülerek imbiğinden Billur oldu Huzurunda kul Kudret! Hazinene billur Ne gerek Haznede billur… Sele kabul et!

Saat On İkiyi Vurdu Büyü Bozuldu

Dört duvar olmak vardı şu an sözümce Duvarlığımı sığınaklıkla şerefli Sığınmışı duvarlıkla müşerref Kolkola ayniliğe teşerrüf etmek vardı ya Buradayım Sığınmışlığımla başbaşa Hak edememişliğimle kavgalı Patlangaç sevinçlere açmış kulaklarımı Fişeklerin havailiğine gizlenen Savaşın karargâhındayım ….. Bu gece Asalak neşeyle evlendi…

Söz Dumanda Boğulmam

Araba farında ancak Işır Gece, karanlıkta odam Ziyanı yok çünkü ben Egzoz dumanında boğulmam Bizi de yutacakmış şu Arsız maddiyat Elinden geleni ardına komasın Hadi Ben bundan asla Yakınmam Viyadükler… Şehirlerarası yolların “Baba” isimli kahramanları Eskiden Dağları, tepeleri birbirine ularken…