| “Ş. B.” için Şeyhim, Sustum dedim göğüme kara bir çul aktı. Karlandım. Gözüm kara kirpiklerim kırıldı. Sustum dedim elim değdi, çaydanlığım devrildi. Yandı suyum, demlendim. Uçuşunca buhar buhar göğüm sevindi. Sustum dedim silindi kimliğim, memleketim, tarihim. Talihim ayna gibi, Yansıdı suratımdan annem, babam, sevdiğim. Sustum dedim Susma dedi parmakları kısa ozan. Susmalı mı, susmamalı mı? Şeyhim sana soramadım: Ben miyim ki oyun bozan? Sustum dedim kar etmedi sözler özüme. Şeyhim sana ermedim, elim sana koşmadı. Ah ben, kasırganın oğlu iken düştüm önüne. Çiğne! Şeyhim, Hadi bir çay içelim. |
