iki perde hayatın ağlatan komedisi
gidilmemiş bir yolun sancılı çukurlarına saplı
her karış toprak
özgürüm
yaşamak gibi kalakaldım içimde
sonrakine muhtaç bütün dizelerden koparak
takvimi
en ücra yarına boyayacağım
üşeniyorum
izansız ağrılar devrildi çağlar gibi hülasa
peltek bir heyecana sürükledi yolları seneler
rutubetli yangınlarda ben miydim saklanan
bitkinim
burkuldu koşmalarım, inatlarım islime
değmiş gibi haricin
çırasından dillenip büyüyeceğim
üşeniyorum
çekilen çile kadar çekilmedi hiçbir naz
yırtıcı ve yerici bir aklın
tek gecelik imdadına verildi sözler
iki yüzlüyüm
lidya zengini hislerin çorak kıtasında
sarardı gökyüzüm, tek yüzüm kaldı
mevsimi
yediye bölüp uyuyacağım
üşeniyorum