Gölgenin haylaz örümceği
Kapaklandı gün pervazına
Hiç bir acı kuytularda durmadan
Suya elendi umutlar
Neden cam kırıklarından çiçekler besliyoruz?
Köleleştikçe ruhlarımız
Yepyeni bir gün ellerinde, sağanak
Balondan kuşlar uçuruyoruz
Ah nasıl üşüdüm
Lohusa kelimelerin günlüğü tutuşurken
Aynalar ergenliğimin yansımasıdır
PerşembeSağ avucumda fışkın düşler
Sol avucumda üşüyen gökyüzü
Hıçkıran kapıların ardı sıra
Biriken bozuk hatıralar
Kırık bir dille konuşan yeryüzü
Saatler günlerin parmak izi
Sansürsüz giysilerle kırık dolaplar
Hep aykırı günleri saklıyor
Sürülen kentlerin baygın gözleri
Bütünlemeye kaldı.