I.
Dağlıyorum artık yaralı bir çocuğun,
Göz göre göre tükenen çaresine.
Dilimde Ömer’in yeminleri,
Ve yüzümde Filistin anneleriyle.
– Çoğalıyor
Kudüs tükendikçe.
II.
Zeytin Dağı’nda gözler, Aksa’ya baktıkça
Çocuklar gökyüzünde ebâbilleri özler
Ve o gün geldiğinde
-gargat bile-
Her ağacın ardında bir Selâhaddin gözler.
III.
Ve ey yakaza halkı, hazırlanın
Burada bir yatağan bırakıyorum
Fil sürülerini olağan kılan dünyanın
Kanlı av-uçlarına;
“- İnnâ Fetahnâ leke Fethan Mübinâ…”