Mavi denizi
Rüzgarın sesini
Ve seni unutmadım
Soylu bir ırmaktı zaman
Eriten durmadan
Bir şiir bir müzik alıp götüren dağlara
Semazenler dönüp duran
Bir başak bir rüya yorumlara bırakılan
Denizler ülkesi peri masalı rüyalar kenti
Yalçın dağları okşayan senin nefesin
Mavi denizi
Rüzgarın sesini ve seni
Zaman aralıkları ve bir kuyu başı
Çoban kızlarını yakalayan akşamın alacası
Alır götürür bir yıldız kaymasına
Sonra gök sofrası konuklarıyla ilgilenen bir babadır
Rüyalar kentinin o muhteşem akşamları
Ve aydınlığında sabahın koynuna giriveren
Yedi rengin temaşasında yağmurların
O ince o narin yaz yağmurlarının
Ve sonrasında aşka tutunan
Sırma saçlı zeytin gözlü kızların
Ve umutlarına sevdalanan atların
Harlanmış yüreğine tutuldum
Mavi denizi
Rüzgarın sesini
Bir de seni unutmadım
Soylu bir ırmaktı zaman
Kumsalın çocuklarını öğüten
Ve tutsağıydı bütün mevsimler
Ve tüm insanlar
Bir yalnızlıktı yaşanılacak olan
Sanrılı bir rüya görseydim eğer
Kaybetmezdi sultanlar
Kaybetmezdi komutanlar ordularını
Okyanuslar tayfalara yenilmezdi
Oysa bir rüzgar gibiydi zaman
Alıp götüren
Mavi denizi
Rüzgarın sesini
Ve seni
Soylu bir ırmaktı zaman
Uygarlıklar alıp götüren
Ve bir değirmendi öğüten
Bütün çağları
Ey Adem’in çocukları
Ey Nuh’un çocukları
Şimdi duldaların
Yedi koldan akan ırmakların
Cennet bahçelerin
Ve rüzgardan atların nerde
Nerde o gürbüz oğulların
Turfanda bağların
Ve rüzgarın alıp götürdüğü günahların
Annelerin babaların
Bir ayçiçeği çocukların nerde
Ve şimdi
Mavi denizi
Rüzgarın sesini
Ve seni
Ve kaybolan kır çiçeklerimi
Sonsuza bırakmalıyım
Artık bin bir gece masalları dinlenmiyor
Ne rüzgârın sesi
Ne de tarihin şarkıları
Oysa Alâeddin’in sihirli lambasını
Hatıra defterini Gogol’un
Ve hikayelerini Çehov’un
Hiç kimse Meryem’in kıssalarına
Deniz seferlerine savaşçıların
Ve Nuh’un tufanına
Aldırmıyor
Oysa ben
Hala mavi denizi
Rüzgarın sesini
Ve seni unutmadım.