| Boşlanınca toprağın türküsü Halay durur İnsan insandan ayrı düşer. Nezleli zırlak bir zurnadır artık yalnızlığımız Ki davulsuz Tek başına Gezerek kentin kasvetli sokaklarını Yırtınır bereketsiz çarşılarda. Peşinde çocuk sürüleri Dönünce varoşlara Eski kasaba düğünlerini anar Paralar parçalar kendini sokaklarda. Gün devrilir Dağılır akşamın efkarına Uyumaz uyutmaz âlemi Gecenin ortasında |
