Ayşe Çoşkun

Umutlar

Bana  mutluluktan söz et, Dost olup ta  hayatla kavgayı Yitirmenin yegane melodisi fısılda ulu orta Ölümsüz bir sır gibi ifşa et bahtımızıHayat teneffüslerimiz… Onlar ki, yapışkan arzularımızdan artakalıyor Yeşeren umutlarımızı  hayatın duldasına  bırakıyoruz. Cehennemi yakışları, eylül ölümlerine terk ediyoruz. Ama …

Doğan Günün Sancısı

Serçeler uğramıyor benim dağlarıma Ellerimi açıyorum aşktan kalan karanfiller… Eskiden aldırmazdım bıkkın merhabalara Bu kez yağmalanmış vedalara boyun büküyorum. Dikenli tellerle çevrili uçurtmam var. Her uçurmak istediğimde takılıyor paslı kanatlarına gölgelerin. Çimlere uzanıp bekliyorum Gökyüzünün aynalı sabahını İçimde düşme korkusu…