Gözlerinin önü kararıyordu, elleri titremeye başladı. “Evet.” dedi, “Bir daha geçerse vurmalıyım. Hem de tam on iki den vurmalıyım. İntikamım olmalı, ahdim olmalı, vaadim olmalı vadem olsa da olmalı.” dedi. Alnından boncuk boncuk terler dökülüyordu. Elinin tersiyle sildi, hummalı bir…
Bitti işte, akşam oldu. Şiir sustu, şarkı sustu, büyük bir sessizlik kuşattı yeri ve göğü. Duvardaki tabloda elinde bir gülle bekleyen adam, elindeki gülü saksıya bıraktı ve tablodan inerek çekip gitti. Yıllardır orda öylece beklemişti hâlbuki. Yağmur dindi, güneş silindi…
Yağmurlu bir mahallede ıslak düşüncelerle yürünmüş bir yol gibi. Birazdan bir hüzün çıkıverecek karşına ve senin gözlerine bakarak bir kuytuda ağlamaya davet edecek. Yıllar önce kaybettiğin bir bilyeni hatırlatacak, düşüp yaralandığın o anı, kalbinin ilk acıdığı o günü, annenden ayrıldığın…