Yirmi Beş Issız Gece-5
7. gece uykudasın belli ki bir rüya görüyorsun belli ki atıyorsun gözlerini öteyenirengisinde yağmur damlaları taşıyanyorgun umutlarımdan gökyüzü örüyorsunefkârlı bulutlara…
7. gece uykudasın belli ki bir rüya görüyorsun belli ki atıyorsun gözlerini öteyenirengisinde yağmur damlaları taşıyanyorgun umutlarımdan gökyüzü örüyorsunefkârlı bulutlara…
uçurumun sûretini taşıyor yüzünde(n) düşen ‘ben’ parça parça çarpıyorum bana çarpana biz hiç ayrılmadık dünyaydı ikiye bölünen sarı çiçekler hariç…
Varsın anlamasın ağyar hâlden ne çıkar? Biz yürüyelim yine de, gözlerimiz yangın, gözlerimiz fersiz ve sitemli… Gözlerimizde gizli uçurumlar, fersûdeliğimiz…
Tarihî bir hamamın yanındaki berber dükkanında sırasını bekliyor, bir yandan da elindeki gazetenin hafta sonu ekine bakıyormuş gibi yapıyordu. Görmüyordu…
Tenim bir ev kadar misafirperver duruyordu Kabilin öldürebileceği kardeşine ve kırılan dişe… senden sonra var olmak; durmaktı, insana ait olmayan,…
Çeviren: Hasan Almaz Geldin de canım kurban sana lâkin şimdi niye? Ey vefasız, elden ayaktan düştüğüm şu an niye? İlaçsın…