| 7. gece uykudasın belli ki bir rüya görüyorsun belli ki atıyorsun gözlerini öteye nirengisinde yağmur damlaları taşıyan yorgun umutlarımdan gökyüzü örüyorsun efkârlı bulutlara karışan yoksulluğum nasıl da yeşeriyor hüznün dikenlerinde uykudasın; belli ki bir rüya görüyorsun sana bir tahtırevan saklıyorum içimde öldüğümde tabutum olacakmış yokluğun yine de beni her gün dağların arasından o kaybolan resmini bulmak için uzakta o sende aradığım yâra götürüyorsun ansızın çıkıp gelen çocukluğum, gençliğim yakama sarılıyor ölü hoyratlar gibi yüzünde biraz keder, gül kurusu, muamma uykudasın; belli ki bir rüya görüyorsun biz seninle iki kır türküsü, iki gezgin sesim ki, hep müptelâ o yankılı sesine çiçekli bahçelere kalbimden yürüyorsun ben sende varıyorum tutkular vâdisine |
