Durdu, geriye döndü. Minare, vadiden gökyüzüne uzanıyordu. Bu görüntü, köyüne dair en sevdiği görüntülerden biri idi, biraz seyretti. Sonra bakışları gökyüzüne uzandı, yağmurun ilk damlaları toprakla buluşmak için acele ediyordu sanki. ‘’Rahmet çok şiddetli geliyor’’, diye düşündü. Gökyüzünden ufuklara uzanan bakışlarında, kara bulutlara…
Ayağa kalktı, çayından son yudumunu alırken, pencereden arabasının geldiğini gördü. Eşinin, bir çay daha alır mısın, sorusunu duymadı bile. Çok geç kalmış gibi hareket etmesi, eşini endişelendirdi. Biraz sakin ol lütfen, diyen eşine döndü, bir isteğinin olup olmadığını sordu. Hayırla…
Kollarından tutan adamlara baktı, onları daha önce hiç görmemişti. ‘’Ne oluyor, siz kimsiniz’’ diyebildi. ‘’Sadece yürü, soru sorma’’ cevabını aldı. Belki etraftan bir yardım eden olur umuduyla bağıracaktı ki, kafasına vurulan sert bir cisimle kendini kaybetti. Kendine geldiğinde kollarından tutan…
Sevgili Babam’ı Allah’ın Rahmetiyle Anarak… Tamam, biz hemen çıkıyoruz, dedi, telefonu kapatırken. Boğazı düğümlendi, yutkunamadı. Elinin titrediğini fark etti. Öylece kalakaldı, elinden telefonu bırakamadı. Kalbinin hızla attığını, dudaklarının kuruduğunu fark etti. Bir evladın, babasının şu an ölüyor oluşunu haber…
Merdivenleri çıkarken, kan ter içinde bırakacak, gerekli gereksiz şeyleri neden aldığını cevaplamaya çalışıyordu. Her defasında, yaşadığı bu köhne daireden taşınma vaktinin geldiğini, kendi kendisine söz vermesine rağmen, bir türlü gerçekleştirememesi, hayat anlayışını ortaya koyuyordu aslında. Merdivenleri inip çıkarken yaşadığı bu…
Yüreğin, dalgalar kadar kırılgansa, ne olur sus, dedi adam. Hiç bir zaman, böyle tuhaf isteklerde bulunmadığı geldi aklına. Sustu, ama konuşması gözlerindeki şimşeklerde parlıyordu. İki adım attı, durdu birden. Döndü, çok şey söylemek ister gibi, açtı ağzını, boğazı düğümlendi, kollarını…