Erkan Kara

Melankoliye Panzehir

acısını bilmediğin kederlerle yaşadınaşk, bir kederi bilmemekmiş onu yaşamadaneğilmeyi bilmesi gibi, gülü koklamak için insanınbirinin artık kalbine bunu söylemesi gerek:içinde aşk yokiçinde aşk yok insanın aşkı varsa, bir değer’di kalpo ki, davetin dili, bu dil kalp dili olmalıydıyani, aşk diyorum…