acısını bilmediğin kederlerle yaşadın
aşk, bir kederi bilmemekmiş onu yaşamadan
eğilmeyi bilmesi gibi, gülü koklamak için insanın
birinin artık kalbine bunu söylemesi gerek:
içinde aşk yok
içinde aşk yok
insanın aşkı varsa, bir değer’di kalp
o ki, davetin dili, bu dil kalp dili olmalıydı
yani, aşk diyorum ve aşktan olan bir keder
birinin artık kalbine bunu söylemesi gerek:
eşyanı azalt
eşyanı azalt
şimdi git, baştan aşağı, her yere haber sal
atılacakları atın, köşeyi bucağı temizleyin de
eski evine dönmesi için, aşk’ın
birinin artık kalbine bunu söylemesi gerek:
fısılda duanı
fısılda duanı
acısını bilmediğin kederlerle yaşadın
aşk, bir kederi bilmemekmiş onu yaşamadan.