Nedir düşen bir yaprağın bizden kopardığı
Bir fotoğraf karesinde donan
Tüketmek baharı sonbaharda
Yitirmek kavuşabilme umudunu
Zamanın kantarında hiç tartılmadan
Neden kader insanı hiç ummadığı yerden yoklar
Kör olur insanın insana tuttuğu ayna
Mevsimlik ağlar bulutlar
Fakirlerin hiç çocukluk fotoğrafı yokken
Vefasızlıkla suçlanır bütün kuşlar
Hayat nasıl bir sürgünün ucunda
Herkesin yolu kendine çıkıyor sonunda
Ey acının beslediği, ölümün doyurduğu
Gizlenirken afet şöhretin avucunda
H/içleniyorum kabuğundan soyunmaksa dünya
Alkış isteyene fatiha