böyle üşümezdim solmasaydı gül teninde nevbahar ………….. gül kavruk teninde mısralar dua kadar saf içine işlesin insanlığın gül yoksa bu kent bir ömür zemheride kalır hesapsız ………….. gül tüm savrukluğuma karşı sen teninde yürekler ısıt teninde öfkeler söndür ki bilirsin…
/ifadesizliğe mahkumsa kalem kan sızar adını her anışında/ …………. sen ki sultansın bilinmez bir adımında gizlediğin hicretler …………. say ki bu eşikte kaybolmuş dibine vurmuş hayatın ben hüzünlü çocuğu kabul beklerim gel,der misin bana ………… hayata dar sokaklardan sızdım…
Sen bir yanınla cehennem ben arasatta bir yankı merhem sürülmez yaralara müptela aynaların sırrıyım. kızıl kıyamet senin adınla kopar bil Söyle hangi ordu yener benim yalnız ordularımı susmak kor bakışların adresi sılada özlemekse gurbeti sus hep bende kalsın bakışların
ellerin değmiş bu şehre çiçeklerin dokunaklı bakışlarından belli uğramışsın ama yalnız gölgeni bırakmışsın bu şehre sonra eğiliyorum içime bakıyorum kıyılarıma vuruyor ıssızlık yabancılığım telaşa düşürüyor beni/ söyle bu ayak sesleri gidişme mi? dönüşüne mi alamet…
Böyle başlar hikaye: Uykuya yakın gecelerde Çıkagelirsin saraylardan Azığında Baldıran rüzgarları —– Acıdır : Darağacına dönüşür hayallerin Celladın gözlerinde Sen şehzade uykularında Karabasanlarla uyansan da Gölgesinin peşinden koşansın Yorgun düşer taylar rüyalarında Terlerinden kan sızar Sen düşerken Hırsının surlarından —–…
Peşinden koşup Tutamadım kelimeler: Bulutlar taşıyor suskunluğumu Ayağım takılıyor sonra Düşüyorum alfabenin içine Hiç de yumuşak değilmiş Yumuşak ge denilen şey Yüreğimi acıtıyor Ah edip de yazamamak Koşturamamak yani Alabildiğine özgür kalemimi satırlara ………. şimdi sorun: Kelimeler diyeceğim Suçlu Elimden…
/umudum sular altında/ ….. kaç isyan kaç gazap diriltir içindeki “insan” ey adem! /ki sen ölmüş dirilmiş yine ölmüştün yazık mı demeli sana?/ ….. gece yunusun kalbinde yunus dilinde dua kelimeler ardında nedametin çözülmüş bağları ve gece aah ninova!/…
Yine soğuk bir gün buz tuttu yüreğim/ merak ediyorum doktor kaç insan satın alır kendi cümlelerini parayla ve kaç insan davetiye çıkarırcasına hüzne şiir tadında sevgiler yaşar yine de seni seviyorum doktor cevap olmasan da sorularıma bu şehrin beni dinleyen…