Esmer Hüzün
a. çınar ağacımın dalındaki son yaprak düşlerinin alevden kıvrımları var senin meğer güneşinde gölgeni büyütmüşüm turkuaz tablolarda bestelenmiş korkuyu ezdiğin yüreğimle alkışlamışım meğer yokluğunu kaldıracak yüreğim yalnızlığında mahkum bir gün gideceksen eğer ihanetle bitecek vuslatlarım yok benim başladığında biten bitimsiz…