1. Modern insan, amaçlarına uygun kazanımlar elde etme yolunda, varoluşunda mevcut olan insani değerleri; yeni kimliği, kişiliği için gereksiz fazlalıklar, hareket kabiliyetini sınırlayan unsurlar olarak gördü. Varlık skalası içinde insan, yerini kul olarak sürdürmek, onu her defasında kimi sorumluluklarla sınırladığından…
“Beni yavaşlat Tanrım! Yüreğimin atışlarını düşüncemin sakinliğiyle rahatlat. Zamanın sonsuz görüntüsüyle hızımı azalt! Bana güncel kargaşanın ortasında, Tepelerin ölümsüz sakinliğini ver. Bir çiçeğe bakmayı, Eski bir dostla sohbet etmeyi Ya da yeni bir dost edinmeyi, Yolunu kaybetmiş bir köpeği okşamayı,…
Geçenlerde Ankara’ya Musa geldi. Sevgili Musa. Benim köklü dostum. Bir yudum yaşamak olup geldi. Delikanlılığımızın en yaman dönemini birlikte yaşadık. Varlığımız birbirini muhkem kılardı. Bozkırın tam ortasında en sancılı iç denizlerin kırışık kıyılarını birlikte yürürdük. O denizler çalkandıkça gençliğin delişmen…
İnsan doğayla barışık olduğu zaman benliğiyle uyumlu, yaşamı kolaylaştıran kültür ve uygarlıklar kurdu. Doğa insana kendi sırlarını, bilgilerini cömertçe açıyordu. İnsan doğanın diline, tarzına yabancı değildi. Doğa insana bilmediğini öğretiyor, insan da fark ediyor, anlıyor, uyguluyordu. Adeta keşfedilecek olanları hazır,…
Zaman ve mekân mukayyet varlıkların ana var oluş unsurlarıdır. Zaman ve hareket unsurunu ayrı tuttuğunuzda tek başına mekân kavramının anlamı kalmaz. Mekânlar içlerinde, üzerlerinde süren yaşamlarla mâhiyet kazanır. Yani mekânlar ayrıntılı anlamıyla düşünsel, kültürel, ekonomik, psikolojik, dinsel hasılı tüm yönleriyle…
Sanki sözleşmişler gibi “Büyüklerinizin kış anıları” konulu okul ödevi için defterini kapıp her zamanki sevecen, daha doğrusu ne yapıp edip zorla kendini sevdiren edalarıyla yamaçlarıma ilişen kızımın isteğiyle eş zamanlı olarak muhterem yönetmenimiz Şeref Bey’den de yeni gündemin “Kış” olarak…
1. O zaman eve sığmayan yaşam sokaklara taşardı. O zaman aşkı, coşkuyu, muhabbeti, sıcaklığı, duyguyu geçirmeyen beton duvarların soğukluğu fazla yoktu. Sokaklar kaosa, karmaşaya açılmıyordu. Sokağa açılan kapılardan güvensizlik, huzursuzluk taşmıyordu dışarılara. O zaman sokaklar olanca kalabalıklığıyla kimsizliği, kimsesizliği, yalnızlığı…
Hoşluğun boşluğunu yaşamaya bırakacağım kendimi. Ne yalan söyleyeyim burada oluşumun en sahici, en kayda değer gerekçesi bu. Nicedir göremediğim bu türden vesileler de olmazsa bir araya gelemeyeceğimiz üç beş nezih dostla soğuk pınarın çağıltılı serinliğinde buluşup hoş zamanlar paylaşmak. Önceleri…