Orhan Öztürk

Son Akşam

Pencerenin önünde duruyor elleri göğsünde kenetli Yaslanmış tülün sisine dalgın dışarı bakıyor. Kasap çengeline asılmış ay Kıvranıyor.Yaralı. Sarı siyah bir örtünün sıvanmış ışığı öpüyor ağaçların yeşil güneşli yapraklarını. Elleri bembeyaz yüzü yorgun nehir yatağı saçları kemirilmiş sessizliğin kırlangıç çığlıklarına akşam…

Son Akşam

Pencerenin önünde duruyor elleri göğsünde kenetli. Yaslanmış tülün sisine dalgın dışarı bakıyor. Kasap çengeline asılmış ay Kıvranıyor. Yaralı. Sarı siyah bir örtünün sıvanmış ışığı öpüyor ağaçların yeşil güneşli yapraklarını. Elleri bembeyaz yüzü yorgun nehir yatağı saçları kemirilmiş sessizliğin kırlangıç çığlıklarına…